واکنش کودکان ونوجوانان بعد از وقوع حوادث آسيب زا:

 وقتی کودکان ونوجوانان دربرابر حادثه ای قرار می­گیرند که زندگی آنها را تهدید می­کند، واکنش های شديدتری از خود بروز می دهند. این واکنشها پاسخی طبیعی به یک حادثه یا رویداد غیرطبیعی است.

-         ترس واضطراب ونگرانی راجع به آينده

-         احساس غم واندوه

-         احساس گناه

-         تغييرات خواب بصورت بی خوابی يا بيدارشدن های مکرر بين خواب

-         ديدن کابوس هائی مرتبط با حادثه

-         تغييرات اشتها

-         برگشت به رفتار های دوران کودکی

-         کناره گيری

-         پرخاشگری وتهاجم

-         بيش فعالی

-         افت تحصيلی 

-         يادآوری خاطرات  مربوط به حادثه

-         باز سازی تجربه آسيب زا درهنگام بازی

-         بيقراری وگريه

-         شب ادراری

-         عدم تمرکز حواس

-         انكار

-         ناخن­جويدن، كندن مو

-         لكنت زبان

-         اجتناب از چيزهائی که فرد را به ياد حادثه می اندازد(اجتناب از سرنخ ها وياد آورها)

-         انکار واقعیت مثلا کودکانی که بسیار شاد هستند و یا رفتارهای متناقضی را نشان می­دهند

-         بیش برانگيختگی هيجانی- احساس ترس، اضطراب، از جاپريدن هنگام شنيدن صدا يا محرک های جزئی ديگر

 

گروه سلامت روانی اجتماعی واعتیاد http://www.mums.ac.ir/health/fa/psycho_social_g,020